home > list of works > vocal music > a cappella > Canzon de cuna pra Rosalía Castro, morta / Lullaby for Rosalía Castro, dead


Rosalía de Castro (1837-1885)


Federico García Lorca (1898-1936)


Canzon de cuna para Rosalía Castro, morta / Lullaby for Rosalía Castro, dead (Texts by Federico García Lorca, popular and by Rosalía de Castro)

A cappella choir


Commentary
Texts
Recording
Download score


Commentary


It was composed in the summer of 2003 at the request of Joan Company, for a concert of Spanish choral music composed in the 21st century, and starts from a poem written in Galician by Federico García Lorca, made up of a series of linked couplets that open and close with a quote from a popular Galician song.

Between each couplet I inserted fragments of some of the Galician songs collected and glossed by Rosalía de Castro, with which the resulting literary alternation between the cultured and the popular serves as a structural pretext for a correspondence in the musical, but of an inverse character: In this way, Lorca's couplets are treated in a lighter and simpler way, with a harmonic and melodic treatment that is even popular at some point, than the Galician songs, which are inserted in a much denser and more complex polyphonic elaboration.




The Lullaby for Rosalía Castro, dead, was premiered on April 22, 2004 at the Teatro Monumental in Madrid by the ORTVE Choir under the direction of Joan Company, to whom it is dedicated.

Joan Company (1954)



Texts


Érguete,
miña amiga,
que xa cantan os galos do día!


- Canta os galos pra o día
érguete, meu ben, e vaite.

Érguete,
miña amada,
porque o vento muxe, como unha vaca!


Os arados van e vén
dende Santiago a Belén.


Has de cantar,
que che hei de dar zonchos;
has de cantar,
que che hei de dar moitos.

Dende Belén a Santiago
un anxo ven en un barco.


Cómo chove miudiño,
cómo miudiño chove;
cómo chove miudiño,
pola banda de Laíño,
pola banda de Lastrove.

Un barco de prata fina
que trai a door de Galicia.


Campanas de Bastabales,
cando vos oio tocar
mórrome de soidades.

Galicia deitada e queda
transida de tristes herbas.


San Antonio bendito,
dádeme un home,
anque me mate,
anque me esfole.
[Que, zambo ou trenco,
sempre é bo ter un home
para un remedio.]*

Herbas que cobren teu leito
e a negra fonte dos teus cabelos.


Miña Santa Margarida,
miña Margarida santa,
tendes a casa no monte,
donde o paxariño canta.

Cabelos que van ao mar
onde as nubes teñen seu nidio pombal.


Érguete,
miña amiga,
que xa cantan os galos do día!


- ¿Cómo me hei de ir, queridiña,
cómo me hei de ir e deixarte?

Érguete,
miña amada,
porque o vento muxe, como unha vaca!



Texto en cursiva: Federico García Lorca
Texto normal: Popular
* Texto entre corchetes: Rosalía de Castro



Recording


Premiere recording: RTVE Choir (Cond.: Joan Company)

First page of the Lullaby for Rosalía Castro, dead



Download pdf

(Score without watermarks available at www.asesores-musicales.com )